Ons team bestaat uit een hechte groep die helaas van kortbij heeft meegemaakt welke impact het overlijden van een kind heeft. We hebben het allemaal vanuit een ander perspectief beleefd, als ouder, als grootouder, als tante, als goede vriend,…  en we hebben allemaal geworsteld met de machteloosheid en het verdriet, of nee dat doen we nog steeds.

Kenric

De engel die ons allemaal verbindt, het vuur achter onze inzet. Hij is de grootste levensgenieter die we ooit gekend hebben ondanks de kanker die 3 jaar lang probeerde die vreugde te temperen. Hij was de 3-jarige die tijdens zware chemo stond te dansen in de gang of te springen op zijn bed. De 5-jarige waarvan iedereen twijfelde of hij echt niet ouder was, die juichte als er weer een slaapmelkje aankwam voor het zoveelste onderzoek en elke verpleegkundige rond zijn kleine vinger draaide bij ieder hospitaalbezoek.

Op 24 januari 2019 kwam er een einde aan de lange reeks van hospitaalbezoeken. Ondanks een operatie in Parijs, ontelbare kuren chemo en 33 protonbestralingen in Zwitserland kregen we die dag het bericht te verwerken dat de rhabdomyosarcoom tumor tegen alle verwachtingen in ‘ontploft’ was (om het met de woorden van het oncologisch team te zeggen). Nooit eerder waren er uitzaaiingen gevonden maar nu zaten zijn longen volledig vol. 
De agressiviteit van de kanker was ongezien en niemand kon ons zeggen hoe snel we afscheid zouden moeten nemen. Die dag werden we naar huis gestuurd en was het niet langer nodig om nog terug te komen. De dag dat zijn grote broer zijn 8ste verjaardag mocht vieren…

28 dagen waren ons nog gegund samen na dat moment, dagen die we thuis doorbrachten met medische ondersteuning van het Kites team van UZ
Leuven en onze huisarts. We probeerden ze zo aangenaam mogelijk te maken maar de laag van verdriet, woede en onmacht die rustte op deze periode was
ondraaglijk.

Op 21 februari 2019, om 6u30, bleven wij gebroken achter toen onze kleine held zijn vleugels spreidde en sinds die dag bouwen we aan een leven dat we niet gekozen hebben, proberen we kracht te putten uit het voorbeeld dat Kenric ons gaf en zijn we elke dag dankbaar dat hij bij ons mocht zijn. Hij leerde ons zoveel, het wordt tijd dat we zijn wijze lessen nu gaan toepassen ten dienste van anderen die ook door dit vreselijk lot getroffen worden.